Vive la France!

Genoeg verhalen, weinig tijd, en niet altijd de inspiratie om de verhalen te verwoorden, maar zoals beloofd hier deel 2 van de zomer!

Aoife was nog maar net een week hier en ze had al wat seizoenswerk te pakken, ze kon aan de slag op een chateau in St. Prix en helpen met de schoonmaak van Gites in de omgeving van Labatie d’andaure. Maar aangezien het seizoenswerk is stopt het werk aan het einde van het seizoen, dus was ze ook opzoek naar werk voor heel het jaar. Na veel onderzoek en denkwerk waren we er uit en Aoife startte haar eigenbedrijf voor het beheer van vakantiehuizen in de regio! De website van haar bedrijf was nog geen maand in de lucht en de eerste klant was binnen! Nieuwsgierig naar wat ze precies doet? Kijk op http://www.fransbeheer.nlDe eerste gite begon ook al aardig te vorderen, en de “op maat” gemaakte ramen en deuren waren inmiddels ook aangekomen. Ergens was er iets mis gegaan in de communicatie met de maten, want de “op maat” gemaakte ramen en deuren waren dus niet op maat! De deur was te groot en de ramen te klein… Na wat wikken en wegen besloten we de boel toch maat te laten plaatsen, voor de deur moest er een stuk uit de muur gehakt worden en de ramen, tja dat was een kwestie van opvullen.

Ik was er niet bij mee, maar ja we hadden geen zin in gezeur over wie de maten verkeerd had doorgegeven en dan nog een vele weken te wachten op nieuwe ramen en deuren. Na de plaatsing restte ons nog vele uren meerwerk om alles weer netjes te krijgen, maar het eind resultaat mag er nu zijn, en het leed is al weer vergeten.

Buiten het werk aan de gite werd er ook in het huis flink geklust, geef Aoife een hamer en ze hakt gerust een stuk uit de muur in de eetkamer… Nee dit is geen grapje, het is echt gebeurd. Maar gelukkig niet zonder reden, de binnenmuren zijn gestuct , en er achter bevind zich natuursteen, wat zou het mooi zijn om zo’n oude muur weer in ere te herstellen. Maar helaas de stenen er achter waren niet mooi genoeg om ze naar voren te halen, dus werd de muur weer dicht gestuct.

Nu we toch bezig waren hadden we besloten de hele eetkamer maar een grondige opknapbeurt te geven. De mooie schouw met de insert-haard moest er ook aan geloven, hoewel deze erg leuk was, was deze niet efficiënt en nam erg veel ruimte in beslag. Een tijdje terug mochten we al een nieuwe haard uitzoeken, een lief cadeautje van mijn ouders, want we mochten van de winter geen kou lijden. Buiten het vervangen van de haard weren ook alle muren opnieuw gestuct, de vloer geschuurd en gebeitst en de balken en het plafon opnieuw geschilderd.

Tijdens het klussen ontdekte we ook nog een verborgen raam tussen de eetkamer en de woonkamer, de muur die hier tussen zit was vroeger een buitenmuur, maar de vorige bewoners hadden dit raam verstopt achter gipsplaten. Het raam hebben we weer in ere hersteld en het is nu een gezellig nisje wat straks zicht geeft op de woonkamer. De eetkamer is nu weer helemaal netjes, en nu de rest van het huis nog, maar eerst weer even sparen!

Ook hebben we van de zomer verschillende mensen op bezoek gehad, zo de ouders van een vriend van me op bezoek met de Camper, ze waren op trektocht door Frankrijk en toch erg nieuwsgierig hoe het hier nou was. Ze hebben een paar dagen gestaan op ons niet bestaande camping waar ik nog steeds een vergunning voor probeer te krijgen J Ook kwam vriend en klant Erik langs met zijn vriendin Maaike. We waren bezig met een nieuwe web klus, en zoiets kun je natuurlijk het best bespreken op het franse platteland met een paar goede flessen wijn! Cris en Laura, goede vrienden van Aoife zijn hier ook een week geweest, ze kwamen met de snelle thalys die op slechts een half uurtje rijden van ons stopt. In de week dat zij er waren was er ook een middeleeuws feest in Desaignes, een middeleeuws dorpje hier vlakbij. Daar zijn we natuurlijk met z’n allen naar toe geweest, en je waande je daar echt in de middeleeuwen, wat een werk hadden ze er van gemaakt! Onze tweede camping gasten waren Silvester en Renee die met een retro uitziende caravan ons terrein versierde.

De eerste gite begon ook al aardig te vorderen, zo was het een oude stal met niks, en na noeste arbeid werd het een echt huisje met complete badkamer, slaapkamer en woon/eetkamer. De keuken was geplaatst, de vloer betegelt, de muren gesuct en het werd tijd voor de finishing touch met leuke meubels en likjes verf. Inmiddels is de gite af en klaar voor verhuur zoals je misschien al eerder gelezen hebt in mijn verhalen. Vriend en oud collega Roy was ook erg nieuwsgierig naar de resultaten, en hij was samen met zijn dochter, zoontje en vriendin de eerste officiële huurder van de gite “sarah”!

Helaas hebben we ook wel eens minder goede berichten, Cleo, een van onze katten is afgelopen augustus niet meer thuis gekomen, waarschijnlijk is ze in een speelse verdwaald geraakt terwijl ze een vogel achterna zat. Vreselijk balen natuurlijk, overal hebben we posters opgehangen, alle buren gewaarschuwd en vele kilometers gelopen en geroepen, maar helaas tot op heden nog geen bericht. Wel belde een tijdje terug een van de gemeente werkers van Arlebosc dat er een kat was gevonden, maar bij aankomt bleek het om een hele andere kat te gaan, de man bedankt voor de moeite en weer terug naar huis. Een week later belt er weer iemand over een kat, we gaan weer kijken en blijkt het weer de zelfde kat te zijn die de gemeente werker ook had gevonden, hoe is het mogelijk!

Onze zoektocht naar Cleo heeft ook wel weer positieve dingen voortgebracht, zo hebben we de beneden buren leren kennen die hier alleen zomers verblijven. Na een kort gesprek werden we al uitgenodigd voor een borrel, en een week later voor de lunch met zelfgemaakte pizza uit eigen steenoven! De vrouw, Jacqueline is ook echt een dieren vriend en verzorgd de zwerfkatten uit de omgeving waar ook een pas geboren kitten bij zat. Ze maakte zich een beetje zorgen om de kitten omdat ze binnenkort weer weg gingen en ze zocht een goed huis voor dit jonge katje, na 1 blik waren we al verkocht en sinds dien dartelt “Tommie” door ons huis. Maar de hoop dat Cleo terug komt hebben we nog niet opgegeven, we kijken nog steeds uit naar haar terugkomst.

Met de kippen hebben we ook weer wat uitbreiding, eerst broedde een van de kippen al meer dan drie weken op een ei, en na drie weken moet er dan toch echt iets uitkomen. In de vierde week hebben we de kip mar van het ei afgehaald, dat is wel nodig ook want anders blijven ze er op zitten tot de dood volgt, en dat willen we natuurlijk niet. Het ei bleek ook leeg te zijn, het was een goede zet dus. Enkele weken later zat er weer een kip te broeden, vol spanning keken we of het dit keer wel raak zou zijn, en ja hoor na drie weken hadden we twee kuikentjes, een bruin/gele en een pik zwarte. Helaas bleek de bruin/gele te zwak en niet veel later was het kuikentje van de aardbodem verdwenen, de zwarte kip is inmiddels flink gegroeid met een aparte kuif, net als z’n moeder.

We waren al een paar keer op de koffie geweest bij onze bovenburen, dus nu werd het eens tijd om ze bij ons uit te nodigen, zo gezegd zo gedaan en een dag later stonden ze op de stoep met een fles zelfgemaakte wijn en een doos koekjes. Hoewel mijn Frans nogal te wensen overlaat konden we toch een redelijk gesprek voeren en hebben we weer een stukje geschiedenis gehoord van het huis. Vroeger hebben ze hier namelijk zelf gewoond, zo vertelde ze dat de keuken vroeger de slaapkamer was, de eetkamer was een woonkeuken met in de muur een raam met daar onder een wasbak (die we later ook achter de gipsplaten ontdekt hebben), de huidige slaapkamer en woonkamer waren gewoon schuren. Een badkamer hadden ze niet, en ook geen stromend water, water haalde ze namelijk uit de bron beneden, en in de winter als de bron bevroren was moesten ze te voet naar Arlebosc voor water. Dat waren nog eens andere tijden, gelukkig is alles gemoderniseerd en hebben we gewoon schoon stadswater als we de kraan opendraaien. Ook vroegen ze of we onze haan een beetje beter in de gaten wou houden, want deze charmeur versierde hun kippen en kreeg zo nogal eens ruzie met de buur haan. Dit probleem was snel opgelost door het kippenhok naar de andere kant van het terrein te verplaatsen, sinds dien doet de haan het nog alleen met zijn eigen harem.

Een tip van de sluier voor het volgende verhaal: Bouw van een paardenstal, eerste ontmoeting met mijn schoonouders en het project “lilly”