Vive la France!

De lente is hier al weer een beetje begonnen en de planten gaan weer langzaam bloeien. Het mooie weer geeft weer de kans om lekker buiten te werken, en dat heb ik de laatste tijd dan ook veel gedaan. De tijd gaat snel hier, en ik zag dat het ook weer tijd werd om mijn blog weer bij te werken want het is inmiddels als weer twee maanden geleden sinds het laatste verhaal.

20 februari was Aoife jarig, ze werd 30 dus een goede rede om weer eens naar Nederland te gaan om het te vieren. Maar ik had Aoife natuurlijk wijs gemaakt dat ik pas weer in maart naar Nederland zou komen omdat het eerder “echt niet ging lukken”, maar als verassing wou ik op haar verjaardag voor de deur staan. Om weg te kunnen moet er wel iemand hier aanwezig zijn om voor de kat en de kippen te zorgen, gelukkig konden mijn ouders die week op het huis passen en na wat overleg met Aoife haar vrienden had ik een vliegticket voor de 19^e geboekt. Rond een uurtje of 10 op de avond voor haar verjaardag stond ik voor haar deur en belde haar om te vragen of ze de deur open wou doen, eerst geloofde ze mij niet maar na de deur geopend te hebben vlogen we in elkaars armen. De verassing was goed geslaagd en vrijdag hebben we haar verjaardag goed gevierd. We hebben nog een heerlijke week gehad samen. Een week later moest ik al weer terug naar Frankrijk vliegen, helaas moeten we elkaar nu wel een aantal weken weer missen, maar straks in juni kunnen we elkaar elke dag “pesten”.

De dag nadat ik terug was in Frankrijk werd de vloer gestort. Rond 9 uur in de ochtend stonden er twee beton wagens om de vloeren te storten met een beton pomp. Doordat de weg tijdelijk was afgesloten door de betonwagens kon de postbode de post niet bij mijn bovenburen bezorgen dus ging ik de post even naar boven brengen. Maar even de post afgeven zat er niet in, ik werd gelijk naar binnen “gesleurd” door de buurvrouw en kreeg een glas zelfgemaakte wijn in mijn handen gedrukt. De oude buurvrouw maakte uitgebreid een praatje met mij, en na elke slok wijn werd mijn glas al weer bijgevuld. Na ruim een half uur en 3 glazen wijn verder bedankt ik mijn buren ging ik weer licht aangeschoten terug naar mijn huis. Toch erg leuk zulke vriendelijke buren. Ondertussen waren de vaklui al bijna klaar met het storten van de vloer, wat ging dat snel. Het is nu wachten op het uitharden van het beton en dan kunnen we echt gaan bouwen in de schuren. Tussendoor heb ik nog samen met mijn vader een vetput ingegraven, een gat in de grond graven is hier niet zo makkelijk, want bij elke schep stuit je wel op een steen. Maar na een paar uur noeste arbeid zat de vetput er goed in en konden we verder met het aansluiten van de riolering.

De zondag erop gingen mijn ouders al weer naar Nederland, maar ik zat hier niet lang alleen. Een kleine twee weken later kwamen twee vrienden van mij, Bas en Frank hier op bezoek om te helpen klussen. Het zijn twee handige jongens en we hebben veel gedaan in de week dat ze hier waren. Bas is voornamelijk bezig geweest met de aanhanger die ik voor een fles whisky van Mark heb over genomen. Er moest het een en ander aan gelast worden en de verlichting moest gerepareerd worden. Frank en ik waren ondertussen bezig op het terrein met het ingraven van riolering, drainage en de aanleg van het nieuwe talud. Buiten hard werken hebben we natuurlijk ook genoten van het mooie weer en de franse keuken.

Een tijdje terug had de burgemeester beloofd nog eens langs te komen om de bramen te snoeien en het gras te maaien met de tractor. Na een tijd niks gehoord te hebben kreeg ik ineens een telefoontje en de zaterdag erop stond hij voor de deur. Binnen een ochtend was heel het terrein gemaaid, toch wel erg handig zo’n burgemeester met een tractor. Verder wou ik een deel van het terrein geëgaliseerd hebben, en gelukkig had de burgemeester ook een graafmachine voor de tractor waardoor het een stuk eenvoudiger werd. Terwijl we bezig waren kwam een buurman even een praatje maken, na een kwartiertje vroeg ik of die wat wou drinken, maar hij had een beter idee, ik moest een paar glazen regelen en hij haalde een fles van zijn eigen gemaakte wijn. Zo gezegd zo gedaan, en even later stonden we met z’n allen heerlijk in het zonnetje een wijntje te drinken, wat is het leven hier toch heerlijk!