Vive la France!

Er is weer veel gebeurd in de afgelopen twee maanden, dus weer hoog tijd voor een uitgebreide update van alle gebeurtenissen. Eind september was ik klaar met school, het waren twee intensieve maanden, maar het was zeker de moeite waard. Volleerd in de franse taal ben ik zeker nog niet, maar ik heb er een hoop van opgestoken en met wat zelfstudie moet ik zeker verder komen. Uiteraard was er de laatste vrijdag weer een afscheidsfeest, en dit keer maar niet te veel gedronken omdat ik de volgende dag weer een aardig stukje moest rijden.

De volgende dag de auto weer gepakt en op naar de Ardeche, vanaf Rambouillet was het nog zo’n 600KM rijden waardoor ik eind van de middag weer aan zou komen. Ook dit keer kon ik weer bij Anne en Renee op Le Massoir terecht, en dit keer bleef ik slapen in het net nieuwe gasten verblijf wat bij mijn laatste bezoek nog een rommel zolder was. De zolder was mooi opgeknapt, met een leuke slaapkamer en een ruime badkamer.

Zondag was een rustdag, en dat was ook wel lekker na de intensieve studie en lange reis, maar echt ontspannen was ik nog niet, want maandag was de overdracht van het huis, een spannende gebeurtenis. Maandag was het dan zover, in de ochtend had ik eerst de inspectie van het huis samen met de eigenaren, gelijk een goede oefening van mijn net geleerde Frans. Alles was in orde en in de middag was de afspraak bij de notaris voor de echte overdracht.

Aangekomen bij de notaris kon het officiële feest beginnen, alle documenten werden uitgebreid in het Frans besproken wat ik tot mijn verbazing redelijk kon volgen. Voor de onduidelijkheden werd ik ondersteund door Jost, een Nederlandstalige franse makelaar die het nodige voor mij vertaalde. Na een lang verhaal van de notaris was het dan zover, de handtekeningen werden gezet en de grote bos oude sleutels overgedragen, eindelijk was ik eigenaar van een mooie boerderij op het franse platteland.

De volgende dag moest ik al weer naar Nederland rijden om de verhuizing te regelen, maar eerst nog even langs de bank om een franse rekening te openen zodat Jost het water, electra, adsl en telefonie aansluiting kon regelen. Bij de bank werd ik direct geholpen door een vriendelijke vrouw, en binnen een half uur was alles geregeld en had ik een Franse bankrekening. Daarna nog even snel langs Jost om de benodigde gegevens te overhandigen en na een kopje koffie in het plaatselijke café stapte ik in de auto richting Nederland.

Terug in Nederland had ik nog genoeg te doen, in een krap weekje moest de verhuizing voorbereid worden en natuurlijk wou nog zoveel mogelijk tijd doorbrengen met Aoife. Donderdag was er een leuke verassing, eerst ging ik samen met Aoife lekker uit eten, en terug gekomen bij het ouderlijk huis bleek deze vol te zitten met allemaal vrienden. Ze hadden een verrassingsfeestje georganiseerd geheel in franse stijl ten ere van de aankoop van het huis en mijn emigratie. Het was een hele leuke avond waarbij ik nog leuke cadeaus heb gekregen zoals een authentiek ogend uithangbord met mijn naam er op en een schilderij met een foto collectie met al mijn vrienden.

Het eerste weekeind van oktober was het zover, de echte verhuizing. Vrijdag hadden we de vrachtwagen al gehaald en zaterdag helemaal volgeladen. We konden de verhuizing regelen zonder een verhuisbedrijf omdat twee vaders van vrienden van mij in het bezit waren van een groot rijbewijs en bereid waren om te rijden voor mij. Zondag ochtend vroeg vertrokken we, ik kwam aan het einde van de middag en de chauffeurs een paar uurtjes later. We hebben die avond het hoor nodige uitgeladen en na een hapje eten was iedereen toch wel moe van de reis en gingen we lekker slapen.

Na een goede nachtrust hebben we de vrachtauto rustig uitgeladen, en de spullen verdeeld over de woning en de schuren. In de loop van de avond kwamen ook mijn ouders aan en zaten we gezellig met z’n allen rond de tafel onder het genot van een wijntje na te praten. De volgende dag vertrokken de chauffeurs weer naar Nederland, en voor ons was het tijd om te beginnen in het nieuwe huis.

Inmiddels ben ik al weer ruim 6 weken verder, en er is veel gebeurd. Door de drukte en het vele werk is het schrijven op mijn blog er een beetje ingeschoten, maar die schade ga ik de komende weken zeker weer inhalen, A Bientot!