Vive la France!

Het gaat goed met de aankoop van het nieuwe huis, het voorlopig koop contact is getekend en de bank is akkoord met de financiering. Als alles goed gaat dan kunnen we 30 september tekenen en de sleutel halen van de mooie boerderij in de Ardeche. Nog een kleine twee maanden wachten dus, maar in die tijd zal ik me niet vervelen aangezien ik weer in de schoolbanken zit om Frans te leren.

Gisteren ben ik vertrokken voor een korte reis van 5 uur richting Rambouillet, een klein half uurtje van Parijs af. Bij aankomst kreeg ik de sleutel van mijn kleine eenvoudige appartement, en na een frisse douche mocht ik gelijk aan de slag met een schriftelijke test om mijn niveau te bepalen. De uitkomst van die test was niet verassend aangezien ik het grootste deel gegokt heb omdat ik simpelweg niet begreep wat er stond… dat wordt vast het beginners klasje!

Na de test was er gelegenheid om nog een hapje te eten in het restaurant wat bij de school hoort. Ik verblijf hier vol pension, en gezien de prijs die ik betaal verwacht ik niet te veel van het eten, en inderdaad niks speciaals maar gewoon een eenvoudige maaltijd volgens verwachting.

In de tussentijd heb ik al veel studenten ontmoet, ik gok dat er zo’n 50 studenten op het terrein rondlopen en ze komen echt overal ter wereld vandaan. Er zijn mensen uit Japan, Nieuw Zeeland, Venezuela, Duitsland, Amerika, Ierland, Spanje, Korea, Maleisië en Brazilië en dan heb ik nog niet eens iedereen ontmoet. Gelukkig spreken de meeste ook Engels, wat het toch een stuk makkelijker maakt.

Vandaag ook mijn eerste lessen gehad (in het beginners klasje), en dat was even pittig. De eerste lerares praatte duidelijk Frans, maar ging met een sneltreinvaart door de stof heen, dit ga ik nooit onthouden dacht ik nog… Na de lunch kregen we een andere lerares, deze herhaalde de stof van die ochtend, maar dan op kleuterklas niveau, dat ging een stuk beter moet ik zeggen.

Nu nog 8 weken te gaan, en ik hoop dat ik in die tijd een redelijk niveau Frans beheers, want het zou fijn zijn als ik straks met de lokale bevolking kan praten en zo een sociaal bestaan kan opbouwen.

Nog wat foto’s

Foto 1: De school in een oud kasteel

Foto 2: Mijn verblijf (in 1 van de appartementen)