Vive la France!

De afgelopen weken heb ik niet stil gezeten, maar wel verzaakt mijn weblog bij te werken. Dus het is nu hoog tijd voor wat huizen updates. Het aantal huizen wat aan de criteria voldoet wordt langzamerhand steeds minder, regelmatig struin ik het internet af en loop ik langs de makelaars om te kijken of er nog wat tussen zit. De meeste huizen die nu worden aangeboden heb ik al bezocht of vallen gewoonweg buiten de criteria. Toch heb ik nog een aantal huizen weten te vinden die het wel niet gaan worden maar ik wil jullie deze niet onthouden.

Het notaris huis

Het is al weer heel wat weken geleden dat ik dit huis heb bezocht en eerlijk gezegd ben ik gewoon vergeten dit huis op mijn blog te zetten. Op internet werd dit huis aangeboden en aan de foto’s te zien zag het huis er goed uit. Dus een afspraak gemaakt met de Nederlands sprekende makelaar.

Daar aangekomen lag het huis aan het eind van een leuk dorpje langs de rand van de weg. De notarissen in die tijd hadden genoeg geld om een degelijk huis neer te zetten en dat was wel te zien aan de staat van het huis. Veel mooie elementen, in bijna elke kamer een openhaard en nog diverse kluizen in de muur verwerkt. het terrein wat er bij lag was redelijk onderhouden maar liep wel erg schuin waardoor je er eigenlijk weinig mee kon. Opzich was dit huis een redelijke kandidaat, maar helaas lag het direct langs een drukke weg die de vakantie rust toch wel erg zou verstoren. Al met al had het huis gewoon ergens anders moeten liggen, maar dan zal de prijs wel een stuk hoger zijn geweest.

Huis bij Le Chelard

Via een makelaar in Le Chelard kwam ik op een huis terecht wat volgens de omschrijving wel aan de eisen zou kunnen voldoen, dus een afspraak gemaakt om het huis te bezichtigen. Daar aangekomen straalde het niet de charme uit die ik had gehoopt en de locatie vond ik ook niet echt ideaal. Het huis lag midden in een dennenbos met weinig uizicht en een berg achter waar de zon in de middag al achter verdween. Het pand zelf had genoeg ruimte en potentie maar ik kreeg er geen warm gevoel bij. Ik bedankte de makelaar voor de moeite waarop de makelaar antwoordde dat er misschien nog wel een huis was waar ik wat mee kon. We stapte in de auto en reden richting St. Martin de Valmas.

Huis nabij St. Martin de Valmas

Na een rit van bijna drie kwartier kwamen we aan bij het huis dat in een klein idyllisch gehuchtje gelegen lag. Het huis was vrijstaand en geen “last” van de directe buren. Om en nabij het huis lag genoeg grond met veel mogelijkheden. Het huis was nog bewoond en de deur stond open. De makelaar klopte netjes aan maar er kwam geen antwoord, waarschijnlijk was de eigenaar ergens bezig of op pad. Vreemd genoeg liep de makelaar toch gewoon naar binnen om het huis te laten zien, ik volgde wel maar ik voelde me niet helemaal op mijn gemak. De rondleiding was vrij kort, simpelweg omdat het huis vrij klein was en niet de mogelijkheden bood voor mijn plannen. Eigenlijk had het huis bij Le Chelard hier moeten staan, dan was het een serieuze kandidaat geweest. Gelukkig begreep de makelaar mij volkomen en volgens mij had die zich ook een beetje vergist in de grootte van het huis. 

Huis bij La Voute sur Rhone

Op internet had ik weer een “nieuwe” makelaar gevonden met drie huizen die wel eens geschikt konden zijn. Het eerste huis lag bij La Voulte sur Rhone en de andere twee in de Drome. Renee had telefonisch een afspraak geregeld en Anne ging die dag gezellig mee op pad. Als eerste gingen we kijken bij het huis in La Voulte sur Rhone, het huis lag op 5 minuten rijden aan de rand van La Voulte op de berg.

Het uitzicht en de locatie was echt ideaal, vlak bij het mooie dorp/stadje La Voulte, uitzicht op een oud kasteel en de rivier de Rhone. Ook was er meer dan genoeg land omheen om een mini camping te starten. Langs het huis liep wel direct een weg naar het huis van de bovenburen, maar in overleg kon deze weg omgelegd worden waardoor er geen verkeer meer over zou komen. Het huis zelf was gebouwd in 1960, wat veel beton betekende, een deel van het huis was direct bewoonbaar en een ander deel was niet meer dan wat muren en een dak. Qua oppervlakte bood het genoeg potentie, maar er moest wel veel in geïnvesteerd worden om er wat van te maken.

Na de bezichtiging zijn we richting de makelaar in de Drome gereden, aangekomen in het plaatsje Die hebben we eerst een uitgebreide lunch genomen, want de makelaar was toch nog gesloten. Na heerlijk uitgebreid gegeten te hebben zijn we naar de makelaar gegaan. We vertelde over de huizen die we gezien hadden en wat ik er mee van plan was. Gelukkig was de makelaar erg eerlijk en vertelde dat die huizen niet geschikt waren voor wat ik wilde. Bij het eerste huis was de watervoorziening een groot probleem en bij de tweede de directe buren en de verdeelde grond. Met deze nieuwe informatie hebben we besloten dat het niet de moeite was om deze huizen te bekijken en zijn we terug gereden naar de Ardeche.

Het huis in La Voulte had me nog niet helemaal los gelaten en had naar mijn idee wel de potentie voor de plannen die ik heb, maar ik was vooral gecharmeerd van de locatie van het huis. Dus een tweede afspraak gemaakt om het huis nog eens uitgebreid te bekijken en op te meten om de mogelijkheden te bepalen. Ik heb altijd voorgenomen dat het huis een authentiek stenen huis moet zijn en dat was dit huis uit 1960 zeker niet. Na alles nog eens goed bekeken te hebben kwam ik tot de conclusie dat een aantal ruimtes een dusdanig laag plafon hadden dat ze niet echt bruikbaar waren, en ook de hoeveelheid werk en investering bleef zich maar opstapelen. Opzich is veel werk en investering geen probleem, maar is dat het waard voor een huis uit 1960, en ook heel belangrijk is het haalbaar? Na alle punten nog eens goed op een rijtje te zetten en een schatting van de investering te maken kwam ik tot de conclusie dat dit huis het toch ook niet ging worden. Dus de zoektocht gaat verder.