Vive la France!

De afgelopen drie weken was ik weer even in ons platte landje, het was tijd om mijn lease auto in te leveren, een auto te zoeken, vrienden bezoeken en wat werk binnen te halen. Na drie maanden frankrijk was het best wel weer even lekker om in Nederland te zijn. Wat ik wel gelijk merkte hoe druk en gestrest het leven in Nederland eigenlijk is, iets wat ik zeker niet gemist heb. Maar na een paar dagen went het wel weer maar wel met een verlangen terug naar het relaxtere frankrijk.

Gelukkig hoefde ik mijn auto pas in de tweede week in te leveren wat mij voldoende tijd gaf om opzoek te gaan naar een eigen auto. Na wat auto dealers bezocht te hebben en internet afgezocht te hebben was mijn oog gevallen op een Opel Frontera, een ideale auto voor het franse platte land. Het is een grote auto die voldoende ruimte bied om veel spullen mee te nemen, geschikt voor de gewone weg en met de 4×4 kun je nog eens een ruig terrein pakken, ook meer dan voldoende ruimte om mensen comfortabel te vervoeren. De eerste Frontera die we bezochten stond bij een Dealer in stolwijk en op het oog zag deze er goed uit. Voor het maken van een proefritje had ik een goede vriend van mij mee genomen die tevens automonteur is. Na het starten van de auto waren er al verschillende kwalen te horen, en onder de moterkap was het ook niet al te best zo op het eerste oog. Tijdens de proefrit bleek er nog wel meer mis te zijn met deze auto. Na de proefrit zijn we terug gegaan naar de dealer en vertelde hem van alle gebreken. De dealer verzekerde me dat hij hier niks van afwist omdat de auto net binnen was, en hij zou hem naar de garage brengen en mij bellen als hij meer wist. Uiteindelijk niks meer van de dealer gehoord, maar maakt ook niet uit want die ging het toch niet worden.

Na nog wat surfen op internet kwam ik nog een Frontera tegen in Utrecht, op de foto’s zag deze er erg goed uit, niet te veel kilometers en een redelijke prijs. De volgende dag ben ik met mijn moeder op pad gegaan om deze auto te bekijken. De eerste indrukken waren zeer goed, de auto zag er netjes uit en na een proefritje geen verontrustende gebreken gevonden. Na een bakje koffie en een sigaretje hebben we de knoop doorgehakt, deze auto wordt het! Na een paar handtekeningen ben je eigenaar, wat kan het ineens snel gaan. Een week later kon ik de auto ophalen, helemaal blij met het mooie cadeau van mijn moeder ben ik naar huis gereden. Later heeft Bas de auto nog helemaal nagekeken en een grote beurt gegeven, en nu is de auto helemaal klaar voor de reis naar frankrijk!

Buiten de zoektocht naar een auto heb ik ook veel vrienden weer gezien. Hoewel ik het heerlijk vindt in frankrijk mis ik mijn familie en vrienden best wel. Gelukkig is frankrijk niet het einde van de wereld en een paar keer per jaar een bezoek aan Nederland zal er zeker inzitten. Bijna iedereen heb ik weer gezien, op een paar na, dan is drie weken toch wel een beetje kort, maar over een paar maanden weer een nieuwe kans om de mensen te zien die ik dit keer gemist heb.

Er was eigenlijk weinig veranderd, maar ja wat veranderd er nou in drie maanden. In de stamkroeg kwamen nog steeds de zelfde mensen, en af en toe kreeg ik een reactie van “jij hoort toch in frankrijk te zitten?”. Jammer genoeg staat mijn huis ook nog steeds te koop, maar gelukkig wel weer wat bezichtigingen gekregen. Eigenlijk vond ik het niet zo erg dat mijn huis er nog was, want zo kon ik toch nog even van m’n eigen spulletjes genieten.

De drie weken zijn echt voorbij gevlogen en nu zit ik weer in het heerlijke frankrijk, dit keer ook met mijn kat Buster. De terugreis met de Frontera is heel goed verlopen, en Buster heeft zich best goed gedragen tijdens de reis. Bij aankomst in Massior hadden Anne en Renee heerlijk voor mij gekookt, dat is wel lekker hoor na een rit van 10 uur.

De dag na mijn aankomst zijn Anne en Renee weer even vertrokken voor een kleine twee weken, dus ik pas weer op het huis en zorg voor de kippen en de kat Gerard. Hoewel het wel vroeg in het seizoen is zijn er deze week ook gasten op Massior, twee stellen van rond mijn leeftijd die hier lekker aan het ontspannen zijn. Vanavond ga ik Table d’Hotes voor ze maken, een goede oefening voor mij.

De komende periode gaat de zoektocht weer verder, en hopelijk vindt ik een geschikte locatie om mijn droom te verwezenlijken. Verder heb ik voldoende werk binnen om de komende weken nog wat geld in het laatje te brengen, dus vervelen zal ik me zeker niet. En de lente komt er weer aan, dus dat wordt straks weer lekker genieten!

A bientot.