Vive la France!

Gisteren was ik weer op pad opzoek naar huizen. Bij de makelaar waren er twee huizen die me wel interessant leken, maar wel boven het budget waren. Eén huis was ver boven het budget, maar was wel zo goed als af met zwembad en jacuzzi. Gisteren om 10 uur afgesproken bij de makelaar in Lamastre, ik ging op pad met Elisabeth, een Nederlandse die bij de makelaar werkt.

Als eerste gingen we naar het voor mij te dure pand nabij St. Agreve. Op weg gingen we steeds hoger, en hoe hoger we kwamen hoe meer sneeuw er lag, uiteindelijk was alles wit, en de weg glad. We kwamen wat later aan dan gepland, voornamelijk door de gladheid, maar dat maakte gelukkig niet uit. We werden ontvangen door een stel van goed afkomst, dat kon je al zien aan de kleding. Binnen gekomen zag alles er tip top uit, er was veel gewerkt met houten schootjes, niet echt mijn smaak, maar het zag er wel keurig uit.

Foto 1: Voorkant van het huis.

Foto 2: Zijkant van het huis.

Foto 3: De woonkamer

Beneden was er een grote keuken met ouderwets uitziende kook toestellen, waarvan een kooktoestel zelfs op hout werkte. Naast de keuken zat ook een keurig verzorgde badkamer. Een deur verder zat een hele grote woonkamer, met een biljart tafel, een nieuwe openhaard genoeg zit ruimte en een grote eettafel. Boven waren er een aantal slaapkamers die er ook weer netjes uitzagen. Naast het woongedeelte was er een hele grote ruimte waar je nog van alles mee kon doen, het werd nu als schuur gebruikt, maar met een beetje fantasie konden er makkelijk een aantal Gites of Chambres gemaakt worden. Achter het huis was nog een compleet ingerichte Gite, waar wel 6 tot 8 personen konden verblijven. Op het terrein had de eigenaar een overdekt zwembad aangelegd en een jacuzzi met lichttherapie mogelijkheden. Om het huis zat maarliefst 6 hectare terrein, maar dat was nu moeilijk te zien vanwege de mist en de bergen sneeuw. Al met al een schitterend pand op een mooie locatie. Het nadeel was alleen dat het te duur voor me was en door de hoge ligging is het zomerseizoen kort, en de rest van het jaar relatief koud.

Foto 4: De keuken

Foto 5: De jacuzzi

Foto 6: Het zwembad

Foto 7: De gite

Toen we weggingen was het alweer 11.30, en om 12.15 had ik met Mark en Emilie afgesproken om te gaan lunchen bij een restaurant in St. Jeure d’Andaure. We kwamen wat vroeger aan dan de rest, even later kwam mark, en nog iets later Emilie met Pieter en Ida. Pieter en Ida zijn mede bewoners van Clarat, en ik ontmoeten ze voor de eerste keer. Zoals gebruikelijk namen we een Plat du Jour, en het was weer een heerlijk 4 gangen menu. Salade vooraf, Rijst met champignons en een schnitzel met kaassous, een kaasplankje, een toetje en een bakje koffie. Na het lekkere eten en gezellig gekletst te hebben ging ieder weer zijn eigen weg. Ik ging nog samen met Elisabeth een 2^e locatie bekijken in de buurt van Nozieres.

Na een klein halfuurtje rijden kwamen we aan bij het pand. Toen we het gebouw bekeken kwam de eigenaresse naar buiten in haar nachtjapon. Waarschijnlijk had ze een siësta gehouden en was ze net wakker. De eigenaresse ging zich even opknappen en wij gingen het eerste pand bekijken wat naast het hoofdgebouw stond. Het gebouw bestond totaal uit 3 verdiepingen met een oppervlakte van wel 300 m2. Het gebouw was kaal, en er moest een hoop gebeuren om het bewoonbaar te maken. Maar er was genoeg ruimte voor 5 Chambres, een Gite en dan was er nog genoeg ruimte over. Een groot gedeelte van het gebouw as al redelijk gerenoveerd, maar de laatste 6 meter was nog echt een ruïne. Na een rondje gelopen te hebben was de eigenaresse weer toonbaar en konden we het hoofdgebouw zien. Het hoofdgebouw wat vast zat aan het huis van de buurman was niet al te groot. Een redelijke woonkamer met open keuken en boven twee kleine slaapkamers en een kleine badkamer.

Foto 8: Het hoofdgebouw (het linker deel)

Foto 9: Het bij gebouw (300m2)

Het huis had bij elkaar wel 18 hectare grond, en boven op de berg stond een ruïne uit de middeleeuwen wat ook tot het huis behoorde. Uiteraard wou ik die ruïne wel even zien. Een bijna onbegaanbaar weggetje leidde naar de top van de berg. Na een kleine klim waren we boven aangekomen. De ruïne was niet meer dan een stukje muur uit de 11^e eeuw, waarschijnlijk was dit ooit een uitkijktorentje geweest.

Foto 10: De ruïne met uitzicht.

Het uitzicht bij de ruïne was echt adembenemend, jaarlijks komen er ook vele bezoekers naar de ruïne om van het uitzicht te genieten. Jammergenoeg was het een beetje mistig, maar ik weet zeker dat op een heldere dag het uitzicht nog mooier is dan dat het nu al was. Al met al was het een schitterende lokatie, en de ruïne uit de middeleeuwen maakt het extra bijzonder. Het nadeel was net als bij het vorige huis, net te duur, hoog gelegen waardoor de seizoenen erg kort zijn.

Al zullen deze huizen het niet worden vanwege de ligging en de prijs was het toch enorm leuk om deze gebouwen gezien te hebben. Verder was het ook een leuke tocht zo door de sneeuw in de bergen. Vandaag is het ook begonnen met sneeuwen in Desainges, kleine volkjes vallen naar beneden en leggen een dun laagje sneeuw op de daken van de huizen. Morgen komen mijn ouders gezellig langs voor 3 weken en gaan we met z’n drieën weer verder opzoek naar een mooie locatie.