Vive la France!

Gisteren is mijn auto terug gekomen op een oplegger vanuit Nederland. De chauffeur had een eind gereden om mijn auto terug te brengen. Na dat de Peugeot was uitgeladen en de Opel er op gezet was heb ik samen met de chauffeur een bakje koffie gedronken en een broodje gegeten. Na de lunch ging de chauffeur weer terug met de Opel naar Nederland, maar hij vertelde dat het maar voor korte duur was want in Nederland stond weer een oplegger te wachten met Ferrari’s die naar Nice vervoerd moesten worden.

In de avond zat ik nog even op tv de film “The Last Samurai” te kijken toen rond een uurtje of 11 de stroom plotsklaps uitviel. Pikkedonker was het ineens, ik stond op en zocht op de test de zaklamp die voor deze gevallen op de eettafel staat. Na de zaklamp gevonden te hebben ging ik naar buiten om te kijken wat er aan de hand was. Het hele blok was donker, dus waarschijnlijk was er ergens een stroom storing, maar voor de zekerheid toch maar even in de stoppenkast gekeken. In de stoppenkast was alles in orde, dus er zat niks anders op dan wat kaarsen aan te steken en te wachten. Rond een uurtje of 12 was het nog steeds pikkedonker, en aangezien ik toch op tijd opmoest ben ik maar naar bed gegaan. Na een halfuurtje schok ik wakker, alle lichten in het huis sprongen aan! Een inbreker? Nee de stroom deed het gewoon weer.

De volgende ochtend had ik om 9.00 een afspraak bij de makelaar in Lamastre, ik had de wekker om 7.30 gezet zodat ik ook nog tijd had om rustig een bakje koffie te drinken. Jammer genoeg was ik vergeten om de wekker ook op zaterdag af te laten gaan, dus ik schok om 9.40 wakker! Snel mijn kleren aan, tandenborstel door mijn mond en snel weg. Gelukkig is Lamastre slechts 10 minuten rijden vanuit Desainges, dus ik was nog net op tijd. Echter vlak voordat ik wou parkeren kreeg ik weer problemen met de versnellingsbak, weer compleet vast in z’n 3. Ik kon de auto nog net parkeren, en zonder verder aandacht te besteden aan de auto naar de makelaar gelopen.

We zouden die dag 2 huizen bezoeken, 1 huis had ik al eerder bezocht zonder de makelaar en het leek me wel interessant om het huis ook van binnen te zien. Het tweede huis kon niet doorgaan omdat de eigenaar niet thuis was, dus die plannen we voor volgende week. Daar aangekomen bleek dat we vorige keer het verkeerde huis hadden bekeken. Het huis lag namelijk in een Hameau (gehucht) van diverse panden.

Foto 1: Hoofd gebouw

Foto 2: De ruïne

De panden waren verdeeld over twee eigenaren en slechts 1 stond te koop, en vorige keer net de verkeerde bekeken. Maar dat maakte niet uit, want het andere deel was ook interessant en had een mooi stuk grond erbij. Het huis bestond uit diverse panden, 1 hoofdgebouw dat direct bewoonbaar was, een grote open schuur, twee bij gebouwen die aan renovatie toe waren, een ruïne en een ingestort deel. Het ingestorte deel was de schuld van de eigenaar, tijden een afgraving ging het mis en het huis stortte in, jammer genoeg zat het huis ook vast aan die van de buurman waardoor deze nu een paar slaapkamers mist. Sinds dien kunnen de twee buren het niet meer zogoed met elkaar vinden.

Foto 3: Oeps… het ingestorte gebouw

Het huis had echt een schitterende ligging, en het hoofdgebouw was direct bewoonbaar, aan de rest van de gebouwen moest nog erg veel gebeuren. Al met al is het een pand met veel potentie en een unieke ligging. Op het terrein was zelfs een klein meertje aanwezig! Dit gebouw heeft zeker mijn interesse gewekt en zal ik binnenkort nog eens wat uitgebreider gaan bezoeken.

Foto 4: Het kleine meertje op het terrein

Terug in Lamastre liep ik naar mijn auto, bijna vergeten dat de versnelling weer kapot was. Ik stapte in en probeerde weer te schakelen, maar helaas zonder succes. Ik belde Mark op en hij wou me gelukkig wel komen halen. Tijdens het wachten probeerde ik ook de Lease maatschappij te bellen, maar helaas die zijn gesloten in het weekeind. Een computerstem verwees me door naar de SOS dienst. Ik heb het verhaal verteld aan de SOS dienst en toen ze mijn dossier er bij pakte schokken ze dat de auto alweer kapot was. Mijn idee is dat de garage in Nederland er niks aan gedaan heeft. Met de SOS dienst afgesproken dat ik met Mark de auto naar de Peuget garage in Lamstre zou gaan om daar een diagnose te stellen.

Tijdens het wachten op mark ben ik nog onder de motorkap gekropen om te kijken wat er aan de hand was, na een beetje wrikken en pielen aan een onderdeel van de versnelling wat lost zat kon ik weer schakelen. Ondertussen was Mark ook aangekomen en we zijn voorzichtig naar de garage gereden. Het was net na 12.00, en buiten de eigenaar was er niemand meer aanwezig. Mark heeft de situatie uitgelegd, gelukkig maar want zijn Frans is toch heel veer beter dan die van mij. We hebben de auto achtergelaten zodat ze er maandag naar kunnen kijken. Met de SOS dienst had ik afgesproken dat we een auto zouden gaan huren bij de Super-U in Lamastre omdat dit de snelste manier was om in het weekeind een auto te regelen.

Bij de Super-U konden we na veel papierwerk een Ford Fiesta meenemen. Er moest nog wel een borg betaald worden, en aangezien ze geen Visa accepteerde stelde Mark voor de borg te betalen met de nog veel gebruikte cheque. Mark en ik namen weer afscheid van elkaar, en ik bedankte hem voor alles. (Mark nogmaals bedankt voor al je hulp, helemaal top!!)

Weer terug in Desaignes ben ik eerst lekker onder de douche gestapt, en een bakkie koffie gedronken. Ik had namelijk omdat ik me verslapen had niet ontbeten, niet gedouchte en het ergste van alles nog geen koffie gedronken. Toen ik weer helemaal fris was ben in naar de kerstmarkt in het dorp gegaan. De markt stelde opzich niet veel voor, een kraampje of 10 met lokale lekkernijen en prulletjes voor de kerst. Na de heerlijke kneuterigheid van de kerstmarkt opgesnoven te hebben was het tijd voor een biertje in de lokale kroeg om de avonturen van deze dag nog eens op een rijtje te zetten.