Vive la France!

Eindelijk was het dan zover, na vele afscheidsborrels, knuffels en zoenen op naar de Ardeche. Maandag ochtend om 8.30 ben ik vol goed moed vertrokken naar het zuiden, alles ging lekker, winterbanden, auto net een grote beurt gehad en een volle tank, moet goed gaan zou je zeggen. Zo’n 30 KM voor Nancy, reed ik lekker op de weg, moest even terug schakelen naar z’n 3 en weer op naar z’n 4…. Maar helaas, de versnelling zat muurvast, wat ik ook deed ik kreeg em niet meer uit z’n 3… Bij de eerst volgende afslag ben ik er maar ook af gegaan, want om nou in z’n 3 naar het zuiden te rijden is ook niet echt wat. Bij de parkeer plaats nog een flinke ruk aan de pook, en hij schoot los om vervolgens niks meer te doen (sorry Alec, maar het komt weer goed).

Bij de lokale benzinepomp heb ik in mijn gebrekkige Frans uitgelegd dat ik pech had en naar een garage moest. De aardige pomp bediende begreep mijn spartaanse Frans en heeft de sleepdienst voor me gebeld. Aangekomen bij de garage blijk het een relatief klein en bekend probleem te zijn, jammer genoeg dat alleen de hele versnellingsbak uit elkaar moest en dat kon wel even gaan duren! Na wat heen en weer gebel met de Lease maatschappij en de SOS dienst was er besloten dat mijn auto zou blijven staan en ik een huurauto zou krijgen.

Na een paar uur wachten kreeg ik een slecht nieuws telefoontje, want door de grote staking van het openbaar vervoer in frankrijk waren er geen huur auto’s meer te krijgen. Gelukkig had de SOS dienst ook goed nieuws, er zou een oplegger vanuit Nederland met een huur auto naar mij toe zou komen en mijn auto ging weer terug naar Nederland, het enige nadeel was dat het zo’n 5 a 6 uur zou duren. Het waren 6 lange uren, maar om 23.30 kwam de huur auto aan. Na het overladen van al mijn spullen kon ik de reis weer voort zetten. Uiteindelijk kwam ik om 7.15 aan op Le Massoir, ongeveer 12 uur later dan gepland.

De Peugeot wordt nu in Nederland gerepareerd, en als deze klaar is komen ze hem weer brengen naar de Ardeche (ongelofelijk maar waar, wat een service!). Nu zit ik heerlijk in de Ardeche dit verhaal te schijven met een lekker wijntje naast me, met de gedachte “soms zit het mee, soms zit het tegen”.