Vive la France!

Dat ik graag in wat Frankrijk wil beginnen heb ik niet van een vreemde. Mijn vader droomde ook al jaren van een hotelletje in Italie, maar dan over een jaar of 5 tot 10 als zijn pensioen in zicht zou komen. Op het moment dat ik besloot de knoop door te hakken en er helemaal voor te gaan wilde mijn vader maar wat graag helpen. We hebben heel wat uurtjes gefantaseerd over hoe groot een kippenhok wel niet moest zijn en wat er allemaal wel niet bij kwam kijken.

In oktober 2006 zijn we zelfs samen op een kokcursus geweest in de Ardeche maar daar schrijf ik later nog wel een verhaal over. Mijn moeder zag hoe wij er mee bezig waren en hoe enthousiast mijn vader er over was en dat zette haar aan het denken. Op een gegevenmoment zei mijn moeder tegen mijn vader “Waarom ga je niet gewoon mee met je zoon ?” Daar werden we wel even stil van. Mijn moeder wil voorlopig nog niet mee, ze heeft het nog te veel naar haar zin met haar baan en vriendinnen. Dit is wel een hele stap voor mijn ouders, want vergeet niet ze zijn al meer dan 33 jaar gelukkig getrouwd. Het mooie hiervan is dat mijn moeder dit mijn vader ook echt gunt, wat een geweldig mens is het ook.

Het huis waar mijn ouders nu in wonen is groot, met een riante tuin, en als mijn vader in Frankrijk zit is het huis te groot voor mijn moeder alleen. Dus hebben ze besloten op zoek te gaan naar een kleinere woning. Alsof het zo bedoeld was werd er een straat verder een nieuw appartementen complex gebouwd, ideaal voor mijn moeder. Enkele weken geleden hebben ze het huis ook gekocht!

In de tussentijd heeft mijn vader ook met zijn werkgever gepraat over de mogelijkheden om eerder te stoppen met werken. Deze gesprekken zijn erg positief uitgevallen, hij kan nu voor 70% gaan werken om zo 4 tot 5 maanden per jaar vrij te nemen om mijn te komen helpen. Wat een fantastische regeling, toch nog een stukje inkomen en de mogelijkheid om eerder te stoppen met werken. Ook vindt ik dit fijn voor mijn moeder, zo kan ze er ook langzaam aan wennen dat wij naar Frankrijk gaan, en wie weet komt ze over een paar jaar gewoon mee als alles lekker loopt.

Voor mij is het ook erg fijn dat mijn vader me mee gaat helpen, want een Chambre d’Hotes opzetten in je eentje valt niet mee. Gelukkig zijn we allebei erg handig, en we vullen elkaar goed aan. Samen gaan we er wat moois van maken!